Grenzen aangeven wordt vaak gepresenteerd als een kwestie van communicatie. Je voelt wat je nodig hebt en je zegt het. Voor veel neurodivergente mensen werkt het zo niet. Zeker niet voor wie jarenlang in overleving heeft geleefd. Dan zit het probleem vaak vóór het aangeven. De grens is er wel, maar hij wordt niet tijdig […]
Grenzen voelen en aangeven als je jarenlang in overleving leefde Read More »
Niet alle autistische meltdowns zijn luid. Soms zie je niets aan de buitenkant. Vanbinnen raast je hart, je ademhaling zit hoog, je hele lijf staat strak van spanning. Het ziet er rustig uit, maar het is alles behalve dat. Veel volwassenen hebben geleerd hun meltdowns en shutdowns naar binnen te vouwen, omdat het ooit onveilig
Meltdowns en Shutdowns bij volwassenen Read More »
(en waarom dat niet overdreven is, maar overleven) Voor veel neurodivergente mensen is communiceren geen vanzelfsprekendheid. Geen ontspannen heen-en-weer van woorden, waarbij je zonder nadenken zegt wat je bedoelt en ervan uitgaat dat de ander je wel begrijpt. Communicatie kan voor ons voelen als een constant balanceren. Als een risicobeheersingsoefening waarbij elk woord zorgvuldig gewogen
Waarom ik soms 100 woorden gebruik waar 10 ook zouden volstaan Read More »
Er is een tijd geweest dat ik mezelf niet durfde toe te geven dat ik emotioneel verwaarloosd ben opgegroeid. Van buitenaf leek mijn jeugd gewoon normaal. Geen grote drama’s, geen rode vlaggen. Als iemand me een paar jaar geleden had gevraagd, had ik gezegd: “Ik heb niets te klagen gehad.” Maar de littekens die je
Stormen die ik leerde dragen Read More »
De zomer wordt vaak gezien als hét moment van ontspanning. De dagen zijn langer, de zon schijnt vaker, de schoolvakanties beginnen. Minder verplichtingen, meer vrijheid, dat klinkt als een zegen. Maar voor veel neurodivergente mensen, zoals mensen met autisme of ADHD, is de zomer allesbehalve een periode van rust. Het is juist een tijd waarin
Ik ben moe. Niet een beetje. Niet ‘drukke week gehad’-moe. Maar diep. Tot in mijn botten.Moe alsof alles vertraagt. Alsof mijn lijf uit gum bestaat en mijn hoofd van watten. Ik heb geslapen. Of in elk geval gelegen.Ik heb een pil genomen, want ‘dan kom je tot rust’.Maar ik werd wakker met lood in mijn
De vermoeidheid die niet overgaat Read More »
Zoals iedereen weet, is de zomer weer aangebroken. Wat daarbij hoort zijn warme dagen met plaknachten, maar ook wisselvallig weer. Hoe ga je daarmee om wanneer je gevoelig bent voor zowel temperatuurschommelingen als voor veranderingen in het algemeen? Zo hoort bij de ene dag een lange broek en bij de andere dag een korte. En
Wanneer de zomerperiode met al zijn warmte niet jou ding is. Read More »
We zouden gaan zwemmen.Zij had er zin in.Ik ook, want ik hou van water. Altijd al. Het is één van de weinige plekken waar mijn hoofd soms stilvalt, waar mijn lijf even zweeft in plaats van zwoegt. Maar er zit zoveel vóór dat moment van rust.Inpakken. Denken aan handdoeken, spullen, drinken. Naar het zwembad toe.
Ouder zijn met een lege batterij Read More »
Soms zeggen mensen iets waar ik stil van word.Niet omdat het grof is, of bedoeld om te kwetsen.Maar juist omdat het zo achteloos wordt gezegd.Licht. Alsof het niks is. “Iedereen heeft wel een beetje autisme.”“We zijn allemaal wel eens overprikkeld.”“Dat heb ik ook hoor, als ik moe ben!”“Dat is toch gewoon menselijk?” Misschien herken je
Iedereen heeft wel een beetje autisme Read More »
Er komt een uitje aan. De Efteling. Iets leuks. Iets waar ik me normaal op zou verheugen.Maar deze keer voelt het niet als voorpret. Deze keer begint mijn lijf al ‘nee’ te roepen voordat we überhaupt gegaan zijn. Eerst was het het bericht dat er geen scootmobiels meer beschikbaar zijn.Pats. Paniek.Want een hele dag lopen
Als willen botst op grenzen Read More »
Ik heb iets verloren wat voor mij waardevol was. Geen mens, geen dier. Een plek. Een digitale plek.Een huis dat ik met liefde en geduld had gebouwd in Minecraft. Mijn eigen ranch, met een stal, een tuin, weilanden. Maar vooral: een huis waar ik trots op was. Het voelde af. Het voelde als iets van
Als een spel je breekt Read More »
Soms voelt het alsof ik met één voet op het gaspedaal sta, en de ander op de rem.Mijn hoofd bruist van ideeën. Mijn hart weet wat ik wil. Maar mijn lijf… dat zegt iets anders. Ik zou zó graag meer doen. Elke dag lotgenotenmomenten begeleiden. Eén-op-één gesprekken voeren. Mensen helpen, luisteren, ondersteunen. Gewoon, aanwezig zijn,
Als willen niet meer gelijk staat aan kunnen Read More »
