Hoe meer gesprekken ik voer met neurodivergente mensen, hoe minder ik het gevoel heb dat ik naar losse stoornissen kijk. Ik zie geen “autisme hier” en “ADHD daar”. Ik zie mensen. Mensen die vaak al hun hele leven proberen te begrijpen waarom de wereld voor hen zoveel harder binnenkomt. Waarom sociale situaties zoveel energie kosten. […]
Wat als er niets “mis” is met ons brein? Read More »
Onlangs kreeg ik een mailtje waar ik oprecht blij van werd. Ik was geslaagd voor mijn opleiding tot ervaringsdeskundige. Voor sommige mensen zal dat misschien niet als een enorme mijlpaal voelen, maar voor mij was het dat wel. Ik heb alleen een MAVO diploma en een opleiding die ik later volgde nooit afgemaakt. Daarbij leef
Ze zien de kracht, maar vergeten de behoefte Read More »
Soms merk je pas hoeveel spanning je jarenlang hebt gedragen, op het moment dat die spanning eindelijk iets begint af te nemen. Dat klinkt misschien tegenstrijdig. Alsof rust automatisch rustgevend zou moeten zijn. Alsof herstel direct prettig voelt. Alsof meer veiligheid betekent dat alles ineens makkelijker wordt. Maar eerlijk? Zo voelt het voor mij momenteel
Als rust vreemd begint te voelen Read More »
Het is iets wat ik opvallend vaak meemaak. Ik stel een vraag. Gewoon een vraag. Niet scherp bedoeld, niet als kritiek, niet als test. Ik wil gewoon weten hoe iets zit. Waarom doen we dit zo? Hoe ben je tot deze oplossing gekomen? Wat is de gedachte erachter? En toch verandert de sfeer soms meteen.
Waarom voelt mijn “waarom” soms als een aanval? Read More »
Er kwam een moment dat ik vastliep op vragen waar andere mensen moeiteloos antwoord op geven.Wat vind je leuk?Wat luister je graag?Wat past bij jou? Mijn hoofd sloeg dicht. Niet omdat ik niets voelde, maar omdat ik geen toegang had. Alsof er wel iets was, maar ik er niet bij kon. Alsof elke voorkeur eerst
Wie ben ik, als niemand iets van me nodig heeft? Read More »
Vanavond lukte niets meer. Mijn hoofd zat vol. Mijn lijf was op. De stilte in huis voelde te luid. Mijn gedachten te druk.Mijn dochter kwam ziek thuis met koorts. Mijn vriend had zijn eigen wereld, zijn eigen prikkels. En ik probeerde alles draaiende te houden. Het begon met iets kleins. Ik wilde gewoon even afleiding,
Soms is soep bestellen óók zelfzorg Read More »
In deze reeks delen mensen met autisme en/of ADHD hun persoonlijke verhaal. Niet het gepolijste plaatje dat de buitenwereld vaak verwacht, maar de echte ervaringen — rauw, eerlijk en soms pijnlijk, maar altijd waardevol. We vertellen over zoeken en verdwalen, over maskeren en overleven, over momenten waarop we braken en momenten waarop we sterker terugkwamen
Van overleven naar langzaam weer leven Read More »
Ik schrijf over neurodivergentie vanuit ervaringskennis. Niet als arts. Niet als behandelaar. Niet als iemand die diagnoses stelt. Ik schrijf als neurodivergent mens die leeft met een ander brein, en die al jaren luistert naar de verhalen van andere neurodivergente mensen. In reacties. In gesprekken. In lotgenotenbijeenkomsten. In wat mensen voorzichtig durven delen wanneer ze
Waarom ik schrijf vanuit ervaringskennis Read More »
Er is een tijd geweest dat ik bleef hopen dat het nog goed zou komen. Dat er een dag zou zijn waarop iemand zou zeggen: ik snap het nu. Dat ik niet langer de rol hoefde te dragen van degene die het moest uitleggen, rechtpraten of vergoelijken. Dat er erkenning zou komen, niet als excuus,
Verantwoordelijkheid nemen is geen schuld bekennen Read More »
Er zijn van die dingen in je lijf die niet per se pijn doen, maar die alles overnemen.Een mond die te veel speeksel aanmaakt als je ligt.Een keel die ineens rauw aanvoelt.Een buik die rommelt zonder duidelijke reden.Misselijkheid die nergens naartoe kan. Op papier stelt het niets voor.In je lijf voelt het als alles. Ik
Het probleem is niet de pijn Read More »
Soms blijf je hopen dat je ouders het alsnog gaan zien. Niet omdat je gelijk wilt krijgen, maar omdat je wilt dat er ruimte komt voor gesprek. Voor erkenning. Voor herstel. Die hoop kan jaren stil in je meedraaien. Als achtergrondproces. Je functioneert, je leeft door, je bouwt aan jezelf. En toch zit er ergens
Volwassen worden in een ouder kind relatie Read More »
Mijn diagnose autisme kreeg ik toen ik 29 jaar was en mijn ADHD diagnose toen ik dacht ik 31 of 32 jaar was. Sinds mijn verkeerde diagnose, een persoonlijkheidsstoornis, is weg gehaald en ik weet wat er is slik ik medicatie voor mijn ADHD. Hierdoor is mijn eigen ontwikkeling in een razendsnel tempo begonnen en
