In mijn boek schrijf ik over levend verlies. Vaak wordt die term gebruikt in de context van ziekte, maar er is een andere kant die minder zichtbaar is: het levend verlies dat ontstaat na een diagnose. Een diagnose kan voelen als een sleutel die eindelijk in het slot past. Er valt een last van je […]
Levend verlies na een diagnose Read More »
Soms lukt iets gewoon niet.Niet een beetje niet. Niet “eventjes niet”. Maar écht niet. En als ik dat zeg – dat het niet lukt – dan bedoel ik dat ook precies zo.Geen drama. Geen excuus. Geen onderhandeling.Gewoon: dit is mijn grens. Punt. En tóch…is dat voor veel mensen moeilijk te geloven. Als je sterk overkomt,
Geloof me als ik zeg dat het niet lukt Read More »
Een hardnekkig misverstand over neurodivergente mensen, en specifiek over autistische mensen, is dat zij weinig of niets zouden voelen. Dat beeld klopt niet. Veel neurodivergente mensen voelen juist veel, soms zelfs intens. Alleen lukt het niet altijd om te herkennen wat het precies is, of om er woorden aan te geven. Daar komt alexithymie om
Alexithymie – voelen is er wel, maar woorden ontbreken Read More »
RSD wordt vaak genoemd in relatie tot ADHD. Minder vaak in relatie tot autisme. Toch herkennen veel autistische en AuDHD-mensen dit fenomeen meteen. Niet omdat ze overgevoelig zijn, maar omdat hun systeem anders reageert op sociale signalen. Wat voor de één een terloopse opmerking is, kan voor de ander voelen als een klap. Wat is
RSD – als afwijzing dieper binnenkomt dan bedoeld Read More »
Leeftijd is voor mij nooit een vaststaand getal geweest. Het voelt niet lineair, niet logisch, en al helemaal niet zoals de samenleving het ons vaak voorschrijft. Voor mij is leeftijd een soort puzzel van losse stukjes die nooit echt in elkaar lijken te passen. Soms ben ik zes. Dan kan ik urenlang kijken naar de
Meerdere leeftijden tegelijk Read More »
Relaties zijn altijd een zoektocht. Twee mensen met verschillende achtergronden, gewoontes en manieren van denken proberen samen een pad te bewandelen. Dat kan mooi zijn, maar ook ingewikkeld. Wanneer neurodiversiteit meespeelt — zoals autisme, ADHD of een combinatie daarvan — komen er extra uitdagingen én kansen bij. Dit blog wil twee groepen aanspreken: Het gaat
Neurodiversiteit en relaties: samen leren begrijpen Read More »
Soms voelt het alsof je twee breinen in één hoofd hebt. Aan de ene kant is er de behoefte aan structuur, voorspelbaarheid en rust. Aan de andere kant het verlangen naar prikkels, vernieuwing en impulsiviteit. Voor mensen die zowel autisme als ADHD hebben – ook wel AuDHD genoemd – is dit dagelijkse realiteit. Veel mensen
Leven met AuDHD: de constante innerlijke paradox Read More »
Op de middelbare school tekende ik altijd tijdens de lessen. Voor mij was dat de manier om mijn hoofd bij de stof te houden. Het ritmisch bewegen van mijn pen over het papier gaf me net genoeg houvast om de woorden van de docent vast te houden. Toch werd dat niet gezien als iets dat
Stimming bij volwassenen – meer dan “vreemd gedrag” Read More »
Er is een term die steeds vaker opduikt binnen de neurodiverse gemeenschap: monotropic split. Tanya Adkin gebruikte die woorden om iets te benoemen wat velen van ons dagelijks ervaren, maar moeilijk kunnen uitleggen. Het moment waarop je brein niet meer weet waar het eerst moet beginnen. Waar je probeert te focussen, maar de wereld aan
De monotropic split: als je brein breekt tussen focus en overleven Read More »
Trauma leert je een leugen.Het fluistert dat het veiliger is om jezelf kwijt te raken dan om een ander kwijt te raken. Ik geloofde die leugen jarenlang. Als kind voelde ik al hoe dun de draad was waaraan alles hing. Als er thuis spanning was, als de woorden scherper werden en de blikken kouder, dan
Trauma vs. Heling: van jezelf verliezen naar jezelf terugvinden Read More »
“Ik dacht altijd dat mensen met autisme juist níet van aanraking hielden. Nu klikt het pas dat het bij mij misschien precies andersom is.” Die ene zin uit een gesprek bleef hangen. Omdat het iets blootlegt wat ik zelf ook voel, maar waar zelden over gepraat wordt. Huidhonger. We kennen het woord meestal alleen in
Je hebt net een diagnose gekregen. Autisme, ADHD, dyslexie, OCD, Tourette, of iets anders onder de paraplu van neurodivergentie.Misschien voelde het als thuiskomen. Misschien als een klap in je gezicht. Of allebei.Want laten we eerlijk zijn: een diagnose krijgen verandert niet wie je bent, maar het verandert wél hoe je naar jezelf kijkt. En misschien
Moet ik het wel vertellen? Read More »
