Ik heb mijn gehoor ooit laten testen. Niet omdat ik dacht dat ik slecht hoorde, maar omdat ik dat gevoel steeds terugkreeg van mijn omgeving. Ik reageerde te laat. Ik zei te vaak “wat?”. En soms kwam mijn antwoord pas nadat het gesprek al verder was gegaan. De test was duidelijk. Mijn gehoor is prima. […]
Ik hoor je wel. Ik ben alleen nog aan het verwerken. Read More »
“Jij bent echt introvert hè?” Veel neurodivergente mensen krijgen dat regelmatig te horen. Vaak omdat ze rust nodig hebben, zich terugtrekken na sociale momenten of snel overprikkeld raken. Maar dat is niet hetzelfde als introvert zijn. Bij autisme en ADHD worden persoonlijkheid, prikkelverwerking en herstelbehoefte vaak door elkaar gehaald. Daardoor herkennen veel mensen zichzelf niet
Meer dan introvert of extrovert Read More »
Trauma. Veel mensen denken daarbij aan grote, heftige gebeurtenissen. Mishandeling. Oorlog. Ongelukken. Dingen waarvan iedereen direct begrijpt dat ze diepe sporen achterlaten. Maar trauma ontstaat niet altijd door één grote gebeurtenis. Soms ontstaat het juist langzaam. In kleine sneetjes die zich jarenlang opstapelen. In steeds opnieuw het gevoel krijgen dat je verkeerd bent. Te gevoelig.
De littekens die niemand zag Read More »
Het is iets wat ik opvallend vaak meemaak. Ik stel een vraag. Gewoon een vraag. Niet scherp bedoeld, niet als kritiek, niet als test. Ik wil gewoon weten hoe iets zit. Waarom doen we dit zo? Hoe ben je tot deze oplossing gekomen? Wat is de gedachte erachter? En toch verandert de sfeer soms meteen.
Waarom voelt mijn “waarom” soms als een aanval? Read More »
Slaap lijkt iets simpels. Je gaat liggen, valt in slaap en wordt uitgerust wakker. Maar voor veel neurodivergente mensen werkt het niet zo. Binnen Neurodivers Denken hoor ik het constant terug. Slapen is een ding. En niet op één manier, maar op allerlei verschillende manieren tegelijk. In deze blog neem ik je mee in wat
Slaap en neurodivergentie Read More »
Voor veel mensen is eten iets vanzelfsprekends. Je hebt honger, je pakt iets en je eet het op. Soms denk je na over wat je lekker vindt, soms gaat het automatisch. Maar voor sommige mensen werkt dat heel anders. Eten is dan geen neutrale handeling, maar iets wat spanning oproept nog voordat het bord op
ARFID, wanneer eten geen keuze meer voelt Read More »
Er kwam een moment dat ik vastliep op vragen waar andere mensen moeiteloos antwoord op geven.Wat vind je leuk?Wat luister je graag?Wat past bij jou? Mijn hoofd sloeg dicht. Niet omdat ik niets voelde, maar omdat ik geen toegang had. Alsof er wel iets was, maar ik er niet bij kon. Alsof elke voorkeur eerst
Wie ben ik, als niemand iets van me nodig heeft? Read More »
Veel neurodivergente mensen herkennen dit: je weet wat je moet doen. Je wilt het ook. En toch lukt het niet. Of pas veel later. Of alleen onder hoge druk. Van buitenaf lijkt dat al snel op uitstelgedrag, gemakzucht of gebrek aan motivatie. Van binnen voelt het heel anders. Dat verschil heeft vaak te maken met
Executieve functies – weten wat je moet doen, maar het niet kunnen Read More »
Vanavond lukte niets meer. Mijn hoofd zat vol. Mijn lijf was op. De stilte in huis voelde te luid. Mijn gedachten te druk.Mijn dochter kwam ziek thuis met koorts. Mijn vriend had zijn eigen wereld, zijn eigen prikkels. En ik probeerde alles draaiende te houden. Het begon met iets kleins. Ik wilde gewoon even afleiding,
Soms is soep bestellen óók zelfzorg Read More »
Een late diagnose autisme of ADHD brengt vaak opluchting. Eindelijk vallen puzzelstukjes op hun plek. Maar naast die opluchting komt er bij veel mensen ook rouw. Niet alleen rouw om het verleden, maar ook om het heden en de toekomst. Deze vorm van rouw wordt ook wel levend rouwen genoemd. Het is rouw die niet
Levend rouwen na een late diagnose Read More »
Herstel wordt vaak gezien als iets tijdelijks. Iets wat je doormaakt zodat je daarna weer verder kunt zoals voorheen. Voor veel neurodivergente mensen klopt dat beeld niet. Zeker niet na een late diagnose. Herstel is geen rechte lijn. Het is geen terugkeer naar hoe het was. En het is zelden iets wat je alleen maar
Herstel is niet lineair Read More »
Wanneer iemand een diagnose autisme of ADHD krijgt, verandert die persoon niet. Wat wel verandert, is het begrip van zichzelf. Dat verschil is cruciaal, maar wordt vaak niet gezien door de buitenwereld. Daardoor ontstaat verwarring. Mensen zeggen dat iemand ineens anders doet, minder kan of zich anders opstelt dan vroeger. Wat er in werkelijkheid gebeurt,
Ontmaskeren na diagnose: waarom het voor de buitenwereld voelt als veranderen Read More »
