Late diagnose

De littekens die niemand zag

Trauma. Veel mensen denken daarbij aan grote, heftige gebeurtenissen. Mishandeling. Oorlog. Ongelukken. Dingen waarvan iedereen direct begrijpt dat ze diepe sporen achterlaten. Maar trauma ontstaat niet altijd door één grote gebeurtenis. Soms ontstaat het juist langzaam. In kleine sneetjes die zich jarenlang opstapelen. In steeds opnieuw het gevoel krijgen dat je verkeerd bent. Te gevoelig. […]

De littekens die niemand zag Read More »

Herstel is niet lineair

Herstel wordt vaak gezien als iets tijdelijks. Iets wat je doormaakt zodat je daarna weer verder kunt zoals voorheen. Voor veel neurodivergente mensen klopt dat beeld niet. Zeker niet na een late diagnose. Herstel is geen rechte lijn. Het is geen terugkeer naar hoe het was. En het is zelden iets wat je alleen maar

Herstel is niet lineair Read More »

Ontmaskeren na diagnose: waarom het voor de buitenwereld voelt als veranderen

Wanneer iemand een diagnose autisme of ADHD krijgt, verandert die persoon niet. Wat wel verandert, is het begrip van zichzelf. Dat verschil is cruciaal, maar wordt vaak niet gezien door de buitenwereld. Daardoor ontstaat verwarring. Mensen zeggen dat iemand ineens anders doet, minder kan of zich anders opstelt dan vroeger. Wat er in werkelijkheid gebeurt,

Ontmaskeren na diagnose: waarom het voor de buitenwereld voelt als veranderen Read More »

“Iedereen is wel een beetje autistisch” en andere dingen die vaak gezegd worden

Veel opmerkingen die neurodivergente mensen horen, zijn niet kwaad bedoeld. Ze komen voort uit herkenning, ongemak of de wens om het gesprek licht te houden. Toch kunnen diezelfde zinnen veel doen. Niet omdat ze slecht zijn, maar omdat ze een belangrijk verschil uitwissen. Het verschil tussen af en toe iets ervaren en er dagelijks door

“Iedereen is wel een beetje autistisch” en andere dingen die vaak gezegd worden Read More »

Waarom motivatie geen betrouwbare graadmeter is bij neurodivergentie

Motivatie wordt vaak gezien als dé verklaring voor gedrag. Als je iets wilt, doe je het. Als je het niet doet, zal de motivatie wel ontbreken. Die aanname zit diep ingebakken, in werk, onderwijs en hulpverlening. Voor veel neurodivergente mensen klopt dit beeld niet. Niet omdat ze ongemotiveerd zijn, maar omdat motivatie en kunnen twee

Waarom motivatie geen betrouwbare graadmeter is bij neurodivergentie Read More »

Waarom neurodivergente mensen vaak pas instorten als het veilig is

Veel neurodivergente mensen herkennen dit patroon: jarenlang doorgaan, functioneren en aanpassen, en pas instorten op het moment dat de druk wegvalt. Na een verhuizing, een diagnose, ziekte, vakantie of ontslag. Dat lijkt tegenstrijdig. Als het eindelijk rustiger wordt, zou het toch beter moeten gaan. Maar vaak gebeurt het tegenovergestelde. Dat is geen toeval en geen

Waarom neurodivergente mensen vaak pas instorten als het veilig is Read More »

Maskeren en camoufleren: wat het is, waarom het ontstaat en wat het kost

Maskeren en camoufleren worden steeds vaker genoemd in gesprekken over autisme en ADHD. Toch blijft vaak onduidelijk wat deze processen precies betekenen en wat ze doen met iemand op de lange termijn. Zeker omdat er vaak wordt gezegd: iedereen past zich toch aan. Dat klopt. Maar bij neurodivergente mensen gaat het niet alleen om aanpassen.

Maskeren en camoufleren: wat het is, waarom het ontstaat en wat het kost Read More »

Waarom ik schrijf vanuit ervaringskennis

Ik schrijf over neurodivergentie vanuit ervaringskennis. Niet als arts. Niet als behandelaar. Niet als iemand die diagnoses stelt. Ik schrijf als neurodivergent mens die leeft met een ander brein, en die al jaren luistert naar de verhalen van andere neurodivergente mensen. In reacties. In gesprekken. In lotgenotenbijeenkomsten. In wat mensen voorzichtig durven delen wanneer ze

Waarom ik schrijf vanuit ervaringskennis Read More »

Scroll naar boven