Neurodiversiteit

Van overleven naar leven, en de barsten die blijven

Bij een herstelgerichte zelfontwikkelingscursus: werken met eigen ervaring, hebben Nanda en ik elkaar leren kennen. Met sommige mensen is het bewijzen van spreken “liefde op het eerste gezicht.” Die mensen hoef je maar aan te kijken en je weet: wij hebben aan een half woord genoeg. Nanda is voor mij zo’n iemand!  Als betrokken en

Van overleven naar leven, en de barsten die blijven Read More »

Tijdblindheid – als tijd anders wordt ervaren

Voor veel mensen voelt tijd als iets vanzelfsprekends. Je kijkt op de klok, schat in hoe lang iets duurt, maakt plannen en past je gedrag daarop aan. Voor veel neurodivergente mensen werkt dat anders. Niet omdat tijd onbelangrijk is. Maar omdat tijd anders wordt ervaren. Dat noemen we tijdblindheid. Wat is tijdblindheid Tijdblindheid betekent dat

Tijdblindheid – als tijd anders wordt ervaren Read More »

Wanneer je kind nabijheid nodig heeft en jouw lijf afstand vraagt

In veel gezinnen sluiten behoeften niet vanzelf op elkaar aan. In neurodivergente gezinnen wordt dat vaak scherper voelbaar. Zeker wanneer een kind nabijheid nodig heeft om te reguleren, terwijl de ouder juist afstand nodig heeft om niet te overspoelen. Dat spanningsveld gaat niet over onwil. Het gaat over zenuwstelsels die verschillend reageren op stress, prikkels

Wanneer je kind nabijheid nodig heeft en jouw lijf afstand vraagt Read More »

Het verschil tussen overprikkeling, stress en emotionele overbelasting

Woorden als overprikkeling, stress en emotionele overbelasting worden vaak door elkaar gebruikt. Dat is logisch, want ze kunnen tegelijk voorkomen en voelen vaak even intens. Toch zijn het verschillende processen. Wie ze op één hoop gooit, loopt het risico zichzelf verkeerd te begrijpen en verkeerd begrepen te worden. Dat heeft gevolgen voor de adviezen die

Het verschil tussen overprikkeling, stress en emotionele overbelasting Read More »

Grenzen voelen en aangeven als je jarenlang in overleving leefde

Grenzen aangeven wordt vaak gepresenteerd als een kwestie van communicatie. Je voelt wat je nodig hebt en je zegt het. Voor veel neurodivergente mensen werkt het zo niet. Zeker niet voor wie jarenlang in overleving heeft geleefd. Dan zit het probleem vaak vóór het aangeven. De grens is er wel, maar hij wordt niet tijdig

Grenzen voelen en aangeven als je jarenlang in overleving leefde Read More »

Niet boven elkaar, niet onder elkaar: hiërarchie door neurodivergente ogen

Hiërarchie. Het zit in bijna elke omgeving ingebakken. Werk, school, sport, familie.Veel neurodivergente mensen herkennen prima hoe het spel werkt.Alleen voelen we het anders. En daardoor botsen we ermee. Wij accepteren geen positie omdat het zo hoort.Wij accepteren gedrag. Integriteit. Veiligheid. Duidelijkheid. Wat er van binnen gebeurt• Als iets logisch is, gaan we mee.• Als

Niet boven elkaar, niet onder elkaar: hiërarchie door neurodivergente ogen Read More »

Open brief aan zorgverleners: luister als wij onszelf herkennen

Beste zorgverlener, Ik hoor het vaak. Mensen die zeggen: “Ik herken mezelf in autisme of ADHD.” Ze hebben zich verdiept, boeken gelezen, Facebookgroepen gevolgd, ervaringen naast hun eigen leven gelegd. Ze herkennen patronen die ze jarenlang niet konden benoemen. Voor hen voelt die herkenning vaak als een eerste stukje rust: eindelijk een verklaring die dingen

Open brief aan zorgverleners: luister als wij onszelf herkennen Read More »

Wanneer directe communicatie wordt gezien als een probleem

Veel neurodivergente mensen, zeker met autisme en/of ADHD en de stempel “hoogfunctionerend” communiceren direct, duidelijk en zonder omwegen. Dit is niet om te kwetsen, niet om te domineren, maar om misverstanden te voorkomen. Omdat nuance verwoorden energie kost. Omdat ‘het mooier maken’ vaak voelt als liegen of manipuleren. Binnen de hulpverlening wordt deze manier van

Wanneer directe communicatie wordt gezien als een probleem Read More »

Scroll naar boven