“Sommige mensen leven in overlevingsmodus zonder ooit te beseffen dat het niet normaal voelt.” Ik dacht jarenlang dat ik gewoon slecht tegen stress kon. Dat ik gevoeliger was dan anderen. Minder sterk misschien. Minder belastbaar. Ik dacht dat ik gewoon beter mijn best moest doen om mee te komen met de rest. Van buitenaf leek […]
Altijd aan staan, leven in overlevingsmodus Read More »
Wanneer iemand een diagnose autisme of ADHD krijgt, verandert die persoon niet. Wat wel verandert, is het begrip van zichzelf. Dat verschil is cruciaal, maar wordt vaak niet gezien door de buitenwereld. Daardoor ontstaat verwarring. Mensen zeggen dat iemand ineens anders doet, minder kan of zich anders opstelt dan vroeger. Wat er in werkelijkheid gebeurt,
Ontmaskeren na diagnose: waarom het voor de buitenwereld voelt als veranderen Read More »
Het lijkt een onschuldige vraag.Wat doe je?Wat voor werk doe je? Voor veel neurodivergente mensen is dit een van de meest beladen vragen die er zijn. Niet omdat werk onbelangrijk is, maar omdat deze vraag raakt aan waarde, identiteit en het gevoel wel of niet te voldoen. Zeker bij een late diagnose komt uitval of
Uitval, niet kunnen werken en de vraag: “Wat doe jij?” Read More »
Er leeft nog steeds het idee dat medicatie bij iedereen ongeveer hetzelfde zou moeten doen. Werkt het niet, dan klopt de dosering niet. Of dan ligt het aan motivatie, verwachting of inzet. Voor veel neurodivergente mensen gaat die redenering niet op. Niet omdat zij uitzonderingen zijn, maar omdat hun lichaam anders reageert én omdat medische
Waarom neurodivergente mensen vaak anders reageren op medicatie Read More »
Veel mensen denken dat vermoeidheid iets simpels is. Je slaapt een nacht goed door en dan voel je je beter. “Je bent moe, ga vroeg naar bed.” Maar chronische vermoeidheid werkt niet zo. Het zit niet alleen in je spieren of in je hoofd, het zit in elke vezel van je lijf. Het gaat niet
Het verschil tussen overleven en leven Read More »
Veel opmerkingen die neurodivergente mensen horen, zijn niet kwaad bedoeld. Ze komen voort uit herkenning, ongemak of de wens om het gesprek licht te houden. Toch kunnen diezelfde zinnen veel doen. Niet omdat ze slecht zijn, maar omdat ze een belangrijk verschil uitwissen. Het verschil tussen af en toe iets ervaren en er dagelijks door
“Iedereen is wel een beetje autistisch” en andere dingen die vaak gezegd worden Read More »
Neurodivergentie wordt vaak benaderd als iets cognitiefs. Anders denken. Anders verwerken. Anders reageren. Maar wie neurodivergent is, merkt al snel dat het niet bij het hoofd blijft. Het hele lichaam doet mee. Soms subtiel, soms overduidelijk. Vermoeidheid, pijn, darmklachten, spanningsproblemen, een lijf dat sneller overbelast raakt of anders reageert op medicatie. Dit zijn geen losse
Het zit niet alleen in je hoofd: neurodivergentie en het lichaam Read More »
Motivatie wordt vaak gezien als dé verklaring voor gedrag. Als je iets wilt, doe je het. Als je het niet doet, zal de motivatie wel ontbreken. Die aanname zit diep ingebakken, in werk, onderwijs en hulpverlening. Voor veel neurodivergente mensen klopt dit beeld niet. Niet omdat ze ongemotiveerd zijn, maar omdat motivatie en kunnen twee
Waarom motivatie geen betrouwbare graadmeter is bij neurodivergentie Read More »
Ik noem het mijn meh fase. Geen diepe crisis, geen allesoverheersende somberte, maar dagen waarop alles neutraal voelt. Ik doe wat moet, ik reageer op berichten, ik regel praktische dingen, maar niets geeft iets terug. Dingen die normaal een kleine spark geven, blijven vlak. Alsof er wel input is, maar geen beloning. Ik heb in
Anhedonie, als alles meh voelt Read More »
Veel neurodivergente mensen herkennen dit patroon: jarenlang doorgaan, functioneren en aanpassen, en pas instorten op het moment dat de druk wegvalt. Na een verhuizing, een diagnose, ziekte, vakantie of ontslag. Dat lijkt tegenstrijdig. Als het eindelijk rustiger wordt, zou het toch beter moeten gaan. Maar vaak gebeurt het tegenovergestelde. Dat is geen toeval en geen
Waarom neurodivergente mensen vaak pas instorten als het veilig is Read More »
Mijn oom stuurde me een post over autisme en temperatuurregulatie. Over sneller oververhit raken. Over het altijd warm of juist altijd koud hebben. En ik dacht meteen: ja. Dit herken ik. Ik loop in de winter thuis gerust in een t shirt. Ik draag bijna altijd laagjes. Een vest dat open kan. Een jas die
Altijd warm, altijd koud? Over zintuigen die we vaak vergeten Read More »
Maskeren en camoufleren worden steeds vaker genoemd in gesprekken over autisme en ADHD. Toch blijft vaak onduidelijk wat deze processen precies betekenen en wat ze doen met iemand op de lange termijn. Zeker omdat er vaak wordt gezegd: iedereen past zich toch aan. Dat klopt. Maar bij neurodivergente mensen gaat het niet alleen om aanpassen.
Maskeren en camoufleren: wat het is, waarom het ontstaat en wat het kost Read More »
