Trauma. Veel mensen denken daarbij aan grote, heftige gebeurtenissen. Mishandeling. Oorlog. Ongelukken. Dingen waarvan iedereen direct begrijpt dat ze diepe sporen achterlaten. Maar trauma ontstaat niet altijd door één grote gebeurtenis. Soms ontstaat het juist langzaam. In kleine sneetjes die zich jarenlang opstapelen. In steeds opnieuw het gevoel krijgen dat je verkeerd bent. Te gevoelig. […]
De littekens die niemand zag Read More »
Slaap lijkt iets simpels. Je gaat liggen, valt in slaap en wordt uitgerust wakker. Maar voor veel neurodivergente mensen werkt het niet zo. Binnen Neurodivers Denken hoor ik het constant terug. Slapen is een ding. En niet op één manier, maar op allerlei verschillende manieren tegelijk. In deze blog neem ik je mee in wat
Slaap en neurodivergentie Read More »
Er leeft nog steeds het idee dat medicatie bij iedereen ongeveer hetzelfde zou moeten doen. Werkt het niet, dan klopt de dosering niet. Of dan ligt het aan motivatie, verwachting of inzet. Voor veel neurodivergente mensen gaat die redenering niet op. Niet omdat zij uitzonderingen zijn, maar omdat hun lichaam anders reageert én omdat medische
Waarom neurodivergente mensen vaak anders reageren op medicatie Read More »
Neurodivergentie wordt vaak benaderd als iets cognitiefs. Anders denken. Anders verwerken. Anders reageren. Maar wie neurodivergent is, merkt al snel dat het niet bij het hoofd blijft. Het hele lichaam doet mee. Soms subtiel, soms overduidelijk. Vermoeidheid, pijn, darmklachten, spanningsproblemen, een lijf dat sneller overbelast raakt of anders reageert op medicatie. Dit zijn geen losse
Het zit niet alleen in je hoofd: neurodivergentie en het lichaam Read More »
Er zijn van die dingen in je lijf die niet per se pijn doen, maar die alles overnemen.Een mond die te veel speeksel aanmaakt als je ligt.Een keel die ineens rauw aanvoelt.Een buik die rommelt zonder duidelijke reden.Misselijkheid die nergens naartoe kan. Op papier stelt het niets voor.In je lijf voelt het als alles. Ik
Het probleem is niet de pijn Read More »
In veel gezinnen sluiten behoeften niet vanzelf op elkaar aan. In neurodivergente gezinnen wordt dat vaak scherper voelbaar. Zeker wanneer een kind nabijheid nodig heeft om te reguleren, terwijl de ouder juist afstand nodig heeft om niet te overspoelen. Dat spanningsveld gaat niet over onwil. Het gaat over zenuwstelsels die verschillend reageren op stress, prikkels
Wanneer je kind nabijheid nodig heeft en jouw lijf afstand vraagt Read More »
