Onlangs kreeg ik een mailtje waar ik oprecht blij van werd. Ik was geslaagd voor mijn opleiding tot ervaringsdeskundige. Voor sommige mensen zal dat misschien niet als een enorme mijlpaal voelen, maar voor mij was het dat wel. Ik heb alleen een MAVO diploma en een opleiding die ik later volgde nooit afgemaakt. Daarbij leef […]
Ze zien de kracht, maar vergeten de behoefte Read More »
Soms merk je pas hoeveel spanning je jarenlang hebt gedragen, op het moment dat die spanning eindelijk iets begint af te nemen. Dat klinkt misschien tegenstrijdig. Alsof rust automatisch rustgevend zou moeten zijn. Alsof herstel direct prettig voelt. Alsof meer veiligheid betekent dat alles ineens makkelijker wordt. Maar eerlijk? Zo voelt het voor mij momenteel
Als rust vreemd begint te voelen Read More »
Het is iets wat ik opvallend vaak meemaak. Ik stel een vraag. Gewoon een vraag. Niet scherp bedoeld, niet als kritiek, niet als test. Ik wil gewoon weten hoe iets zit. Waarom doen we dit zo? Hoe ben je tot deze oplossing gekomen? Wat is de gedachte erachter? En toch verandert de sfeer soms meteen.
Waarom voelt mijn “waarom” soms als een aanval? Read More »
Vanavond lukte niets meer. Mijn hoofd zat vol. Mijn lijf was op. De stilte in huis voelde te luid. Mijn gedachten te druk.Mijn dochter kwam ziek thuis met koorts. Mijn vriend had zijn eigen wereld, zijn eigen prikkels. En ik probeerde alles draaiende te houden. Het begon met iets kleins. Ik wilde gewoon even afleiding,
Soms is soep bestellen óók zelfzorg Read More »
In deze reeks delen mensen met autisme en/of ADHD hun persoonlijke verhaal. Niet het gepolijste plaatje dat de buitenwereld vaak verwacht, maar de echte ervaringen — rauw, eerlijk en soms pijnlijk, maar altijd waardevol. We vertellen over zoeken en verdwalen, over maskeren en overleven, over momenten waarop we braken en momenten waarop we sterker terugkwamen
Van overleven naar langzaam weer leven Read More »
Er is een tijd geweest dat ik bleef hopen dat het nog goed zou komen. Dat er een dag zou zijn waarop iemand zou zeggen: ik snap het nu. Dat ik niet langer de rol hoefde te dragen van degene die het moest uitleggen, rechtpraten of vergoelijken. Dat er erkenning zou komen, niet als excuus,
Verantwoordelijkheid nemen is geen schuld bekennen Read More »
Er zijn van die dingen in je lijf die niet per se pijn doen, maar die alles overnemen.Een mond die te veel speeksel aanmaakt als je ligt.Een keel die ineens rauw aanvoelt.Een buik die rommelt zonder duidelijke reden.Misselijkheid die nergens naartoe kan. Op papier stelt het niets voor.In je lijf voelt het als alles. Ik
Het probleem is niet de pijn Read More »
Soms blijf je hopen dat je ouders het alsnog gaan zien. Niet omdat je gelijk wilt krijgen, maar omdat je wilt dat er ruimte komt voor gesprek. Voor erkenning. Voor herstel. Die hoop kan jaren stil in je meedraaien. Als achtergrondproces. Je functioneert, je leeft door, je bouwt aan jezelf. En toch zit er ergens
Volwassen worden in een ouder kind relatie Read More »
Je leeft jarenlang binnen regels die niet van jou zijn. Je zoekt naar houvast in een wereld die steeds zegt dat jij het probleem bent. Je leert te functioneren door je aan te passen aan tempo, geluid, sociale verwachtingen, planningen en gesprekken die voor anderen vanzelfsprekend lijken. Je houdt het vol. Soms opvallend goed. Tot
Autistische burn-out: als overleven niet meer lukt Read More »
In mijn boek schrijf ik over levend verlies. Vaak wordt die term gebruikt in de context van ziekte, maar er is een andere kant die minder zichtbaar is: het levend verlies dat ontstaat na een diagnose. Een diagnose kan voelen als een sleutel die eindelijk in het slot past. Er valt een last van je
Levend verlies na een diagnose Read More »
Leeftijd is voor mij nooit een vaststaand getal geweest. Het voelt niet lineair, niet logisch, en al helemaal niet zoals de samenleving het ons vaak voorschrijft. Voor mij is leeftijd een soort puzzel van losse stukjes die nooit echt in elkaar lijken te passen. Soms ben ik zes. Dan kan ik urenlang kijken naar de
Meerdere leeftijden tegelijk Read More »
Trauma leert je een leugen.Het fluistert dat het veiliger is om jezelf kwijt te raken dan om een ander kwijt te raken. Ik geloofde die leugen jarenlang. Als kind voelde ik al hoe dun de draad was waaraan alles hing. Als er thuis spanning was, als de woorden scherper werden en de blikken kouder, dan
Trauma vs. Heling: van jezelf verliezen naar jezelf terugvinden Read More »
