Rust wordt vaak gezien als dé oplossing wanneer iemand vastloopt. Neem even pauze. Doe het rustig aan. Ga even niks doen. Soms klopt dat. Maar rust en herstel zijn niet hetzelfde. Dat verschil is belangrijk, zeker bij neurodivergente mensen. Veel mensen nemen rust, maar merken dat ze zich niet herstellen. Dat is geen falen. Het […]
Waarom rust niet hetzelfde is als herstellen Read More »
Soms blijf je hopen dat je ouders het alsnog gaan zien. Niet omdat je gelijk wilt krijgen, maar omdat je wilt dat er ruimte komt voor gesprek. Voor erkenning. Voor herstel. Die hoop kan jaren stil in je meedraaien. Als achtergrondproces. Je functioneert, je leeft door, je bouwt aan jezelf. En toch zit er ergens
Volwassen worden in een ouder kind relatie Read More »
Voor de buitenwereld ziet het vaak prima uit. Iemand werkt. Functioneert. Is sociaal. Komt afspraken na. Lijkt georganiseerd, sterk en zelfstandig. En toch klopt dat beeld maar deels. Wat je ziet, is het zichtbare stuk. Wat je niet ziet, is wat het kost. Functioneren is niet hetzelfde als het kunnen dragenVeel neurodivergente mensen zijn goed
Wat je ziet is niet het hele verhaal Read More »
Binnen autisme bestaan verschillende profielen. Eén daarvan is het PDA-profiel. In Nederland is deze term nog relatief onbekend, terwijl hij in Engeland en de Verenigde Staten al langer wordt gebruikt. Dat zorgt ervoor dat gedrag vaak verkeerd wordt begrepen. Bij PDA zie je vaak vooral wat iemand níét doet. Wat veel minder zichtbaar is, is
Het PDA-profiel binnen autisme Read More »
Voor veel mensen voelt tijd als iets vanzelfsprekends. Je kijkt op de klok, schat in hoe lang iets duurt, maakt plannen en past je gedrag daarop aan. Voor veel neurodivergente mensen werkt dat anders. Niet omdat tijd onbelangrijk is. Maar omdat tijd anders wordt ervaren. Dat noemen we tijdblindheid. Wat is tijdblindheid Tijdblindheid betekent dat
Tijdblindheid – als tijd anders wordt ervaren Read More »
In veel gezinnen sluiten behoeften niet vanzelf op elkaar aan. In neurodivergente gezinnen wordt dat vaak scherper voelbaar. Zeker wanneer een kind nabijheid nodig heeft om te reguleren, terwijl de ouder juist afstand nodig heeft om niet te overspoelen. Dat spanningsveld gaat niet over onwil. Het gaat over zenuwstelsels die verschillend reageren op stress, prikkels
Wanneer je kind nabijheid nodig heeft en jouw lijf afstand vraagt Read More »
Woorden als overprikkeling, stress en emotionele overbelasting worden vaak door elkaar gebruikt. Dat is logisch, want ze kunnen tegelijk voorkomen en voelen vaak even intens. Toch zijn het verschillende processen. Wie ze op één hoop gooit, loopt het risico zichzelf verkeerd te begrijpen en verkeerd begrepen te worden. Dat heeft gevolgen voor de adviezen die
Het verschil tussen overprikkeling, stress en emotionele overbelasting Read More »
Grenzen aangeven wordt vaak gepresenteerd als een kwestie van communicatie. Je voelt wat je nodig hebt en je zegt het. Voor veel neurodivergente mensen werkt het zo niet. Zeker niet voor wie jarenlang in overleving heeft geleefd. Dan zit het probleem vaak vóór het aangeven. De grens is er wel, maar hij wordt niet tijdig
Grenzen voelen en aangeven als je jarenlang in overleving leefde Read More »
Hiërarchie. Het zit in bijna elke omgeving ingebakken. Werk, school, sport, familie.Veel neurodivergente mensen herkennen prima hoe het spel werkt.Alleen voelen we het anders. En daardoor botsen we ermee. Wij accepteren geen positie omdat het zo hoort.Wij accepteren gedrag. Integriteit. Veiligheid. Duidelijkheid. Wat er van binnen gebeurt• Als iets logisch is, gaan we mee.• Als
Niet boven elkaar, niet onder elkaar: hiërarchie door neurodivergente ogen Read More »
Beste zorgverlener, Ik hoor het vaak. Mensen die zeggen: “Ik herken mezelf in autisme of ADHD.” Ze hebben zich verdiept, boeken gelezen, Facebookgroepen gevolgd, ervaringen naast hun eigen leven gelegd. Ze herkennen patronen die ze jarenlang niet konden benoemen. Voor hen voelt die herkenning vaak als een eerste stukje rust: eindelijk een verklaring die dingen
Open brief aan zorgverleners: luister als wij onszelf herkennen Read More »
Je leeft jarenlang binnen regels die niet van jou zijn. Je zoekt naar houvast in een wereld die steeds zegt dat jij het probleem bent. Je leert te functioneren door je aan te passen aan tempo, geluid, sociale verwachtingen, planningen en gesprekken die voor anderen vanzelfsprekend lijken. Je houdt het vol. Soms opvallend goed. Tot
Autistische burn-out: als overleven niet meer lukt Read More »
In mijn boek schrijf ik over levend verlies. Vaak wordt die term gebruikt in de context van ziekte, maar er is een andere kant die minder zichtbaar is: het levend verlies dat ontstaat na een diagnose. Een diagnose kan voelen als een sleutel die eindelijk in het slot past. Er valt een last van je
Levend verlies na een diagnose Read More »
