<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>perfectionisme &#8211; Neurodivers Denken</title>
	<atom:link href="https://neurodiversdenken.nl/tag/perfectionisme/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://neurodiversdenken.nl</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Mon, 15 Sep 2025 06:54:52 +0000</lastBuildDate>
	<language>nl-NL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.4</generator>

<image>
	<url>https://i0.wp.com/neurodiversdenken.nl/wp-content/uploads/2023/04/cropped-favicon-16x16-2.png?fit=32%2C32&#038;ssl=1</url>
	<title>perfectionisme &#8211; Neurodivers Denken</title>
	<link>https://neurodiversdenken.nl</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
<site xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">245843858</site>	<item>
		<title>&#8220;Het project dat in mijn hoofd al twintig keer af is&#8221;</title>
		<link>https://neurodiversdenken.nl/het-project-dat-in-mijn-hoofd-al-twintig-keer-af-is/</link>
					<comments>https://neurodiversdenken.nl/het-project-dat-in-mijn-hoofd-al-twintig-keer-af-is/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Nanda Remkes]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 15 Sep 2025 06:24:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Tussen alles en niets]]></category>
		<category><![CDATA[ADHD]]></category>
		<category><![CDATA[alles of niets]]></category>
		<category><![CDATA[Autisme]]></category>
		<category><![CDATA[blokkade]]></category>
		<category><![CDATA[creativiteit]]></category>
		<category><![CDATA[Neurodiversiteit]]></category>
		<category><![CDATA[perfectionisme]]></category>
		<category><![CDATA[persoonlijke ervaring]]></category>
		<category><![CDATA[uitstelgedrag]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://neurodiversdenken.nl/?p=1967</guid>

					<description><![CDATA[Er ligt een project te wachten. Al maanden. Een DM-scherm, speciaal voor mijn D&#38;D-sessies.In mijn hoofd is het allang klaar. Ik zie de panelen voor me, de texturen, de kleuren. Ik weet precies welke materialen ik wil gebruiken en welke technieken ik ga proberen. In gedachten heb ik het al zeker twintig keer afgemaakt. Maar [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">Er ligt een project te wachten. Al maanden. Een DM-scherm, speciaal voor mijn D&amp;D-sessies.<br>In mijn hoofd is het allang klaar. Ik zie de panelen voor me, de texturen, de kleuren. Ik weet precies welke materialen ik wil gebruiken en welke technieken ik ga proberen. In gedachten heb ik het al zeker twintig keer afgemaakt.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Maar in het echt?<br>Niets. Helemaal niets.</p>



<p class="wp-block-paragraph">De materialen liggen klaar. Ik heb het foam, de tools, de lineaal, de mesjes. Ik heb zelfs de luxe van een vrije eettafel bij mijn vriend, in tegenstelling tot thuis waar de ruimte altijd vol ligt. Alle omstandigheden zijn er om te beginnen. En toch komt het niet uit mijn handen.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">De makkelijke verklaring is: het is warm. Te warm om iets groots of inspannends te starten. Mijn lijf schiet in overlevingsstand en dan voelt elke handeling als een berg die beklommen moet worden. Maar als ik eerlijk ben, weet ik dat dit niet de enige reden is. Zelfs op een koele dag weet ik niet of ik eraan begonnen zou zijn.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Er zit een blokkade in mij.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Misschien herkenbaar voor anderen met een neurodivergent brein: mijn hoofd draait door, mijn handen blijven stil. Ik weet wat ik wil, ik weet hoe ik het moet doen, maar de stap van weten naar doen is een kloof waar ik soms eindeloos naar blijf staren.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">Een deel van die blokkade is perfectionisme.<br>Dit project is voor mij niet zomaar knutselen; het is beladen. Het moet mooi worden. Het moet stevig zijn, creatief, eigen. Het moet passen bij dat beeld dat ik al zo levendig in mijn hoofd heb. En zolang ik niet begin, blijft dat beeld perfect. Zodra ik de eerste snede maak, kan het alleen maar tegenvallen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Dat maakt starten eng. Want het is niet alleen het foam dat ik snij, het voelt ook alsof ik in mijn eigen idee snij. En als het mislukt, mislukt er een stukje van mij mee.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">Daarnaast is er nog iets anders: de strijd tussen uitgestelde en directe beloning.<br>Een DM-scherm maken betekent uren werken voordat ik iets heb dat “klaar” is. Het vraagt geduld, doorzetten, herhalen. Terwijl gamen, kletsen op Discord of gewoon even scrollen me meteen een beloning geven. Directe dopamine versus lange adem. Mijn brein kiest dan bijna vanzelf de makkelijke weg. Niet omdat ik het DM-scherm niet wil, maar omdat de route ernaartoe oneindig veel zwaarder voelt dan de klik van een muis of de lach van een vriend online.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">En toch weet ik wat de oplossing is.<br>Niet groot beginnen. Geen hele panelen tegelijk. Geen perfect plan uitvoeren. Gewoon een klein proefstukje maken. Een vierkant foam van tien bij tien centimeter. Een paar lijnen snijden. Met een staalborsteltje kijken hoe hard ik moet drukken om houtstructuur te krijgen. Experimenteren, spelen. Zonder druk, zonder doel.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ik wéét dat dit de sleutel is.<br>Maar weten en doen zijn niet hetzelfde.<br>Zelfs zo’n mini-stap kan voelen alsof ik een marathon moet lopen.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">En dus zit ik hier, met een hoofd dat overloopt van plannen en een tafel die leeg blijft. Tussen alles en niets.<br>Tussen de perfecte droom in mijn hoofd en de onbeholpen eerste snede die ik nog niet heb durven zetten.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Misschien is dat precies het verhaal dat ik nu wil delen. Want dit is hoe het soms gaat met een neurodivergent brein. Je ziet de weg voor je, je kent elke bocht en elk eindpunt, maar de eerste stap blijft de moeilijkste. Niet omdat je niet wilt, maar omdat er onzichtbare blokkades zijn die logica niet zomaar weghaalt.</p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity"/>



<p class="wp-block-paragraph">Ik weet nog steeds niet wanneer ik begin. Misschien vanavond, misschien volgende week. Misschien blijft het nog even liggen tot ik mezelf kan verleiden tot dat kleine proefstukje. Maar ergens voelt het schrijven van dit stuk al als een eerste beweging. Alsof ik een stukje van de blokkade zichtbaar heb gemaakt, en daarmee ook een stukje heb weggenomen.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Het DM-scherm is in mijn hoofd nog steeds perfect. In het echt zal het dat nooit worden.<br>Maar misschien hoeft dat ook niet. Misschien is het genoeg dat het straks niet meer alleen in mijn hoofd bestaat, maar tastbaar op tafel ligt. Misschien is dát de echte winst.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://neurodiversdenken.nl/het-project-dat-in-mijn-hoofd-al-twintig-keer-af-is/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">1967</post-id>	</item>
		<item>
		<title>Kaarten en chaos</title>
		<link>https://neurodiversdenken.nl/kaarten-en-chaos/</link>
					<comments>https://neurodiversdenken.nl/kaarten-en-chaos/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Nanda Remkes]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 01 Jun 2025 20:29:30 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Tussen alles en niets]]></category>
		<category><![CDATA[ADHD]]></category>
		<category><![CDATA[Autisme]]></category>
		<category><![CDATA[creatief proces]]></category>
		<category><![CDATA[dungeons and dragons]]></category>
		<category><![CDATA[Ervaringsverhaal]]></category>
		<category><![CDATA[innerlijke strijd]]></category>
		<category><![CDATA[Overprikkeling]]></category>
		<category><![CDATA[perfectionisme]]></category>
		<category><![CDATA[zelfreflectie]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://neurodiversdenken.nl/?p=1115</guid>

					<description><![CDATA[Ik ben met iets leuks bezig. Iets waar ik echt blij van word.Voor een groep mede-autisten ga ik een Dungeons &#38; Dragons one-shot begeleiden. Live, aan tafel, met dobbelstenen, karaktersheets en snacks. Geen scherm ertussen. Gewoon met elkaar in dezelfde ruimte een avontuur beleven. En het mooiste is: het speelt zich af in mijn eigen [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">Ik ben met iets leuks bezig. Iets waar ik echt blij van word.<br>Voor een groep mede-autisten ga ik een Dungeons &amp; Dragons one-shot begeleiden. Live, aan tafel, met dobbelstenen, karaktersheets en snacks. Geen scherm ertussen. Gewoon met elkaar in dezelfde ruimte een avontuur beleven. </p>



<p class="wp-block-paragraph">En het mooiste is: het speelt zich af in mijn eigen wereld. Een homebrew wereld waar ik al lange tijd aan bouw. Ik heb de lore geschreven, de NPC’s bedacht, steden ontworpen, kaarten getekend… alles komt uit mijn hoofd en hart. Die kaarten, die zijn niet van een generator of ergens gedownload. Die heb ik zelf gemaakt. Elke straathoek, elk plein, elk detail met aandacht ingetekend. Dus ja, daar zit liefde in. En tijd. En ook een flinke portie perfectionisme.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Online werkte dat prima. Mijn maps zijn digitaal, netjes, overzichtelijk, ingedeeld in lagen. Alles op schaal.<br>Maar nu we live gaan, moet ik iets fysieks op tafel kunnen leggen. En ik ga dus echt niet €15 per map betalen om ze professioneel te laten printen voor iets wat misschien eenmalig is. (<em>Al zegt mijn hoofd natuurlijk meteen: “Wat als je het vaker gaat doen? Wat als dit een serie wordt? Dan had je het maar beter meteen goed kunnen doen.”</em>)</p>



<p class="wp-block-paragraph">Dus: alternatief. Zelf printen. A4’tjes, aan elkaar plakken. Dat heb ik vaker gedaan. Dat zou technisch gezien moeten werken. Maar ik weet al hoe dat gaat. Die randjes komen nooit perfect uit. Er zit altijd ergens net een millimeter verschil.<br>En dan knaagt het. Dan wringt het. Alsof het papier zelf begint te schuren.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>“Je overdrijft.”</em><br><em>“Niemand die het ziet.”</em><br>Nee. Maar <em>ik</em> zie het. En voel het. Elke keer als ik kijk.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Dus: andere route. Ik heb een flipoverblok. Groot genoeg. Terug naar basic. Analoog. Met de hand tekenen.<br>Rust, zou je denken. <br>Tot blijkt dat mijn originele kaarten te groot zijn voor dat papier. En ineens moet ik gaan aanpassen. Schalen. Inkrimpen. En daar gaat het weer mis.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Want ondanks dat het fantasy is, niks is ‘echt’, niks hoeft te kloppen, kan ik mijn originele ontwerp maar moeilijk loslaten. Mijn hoofd protesteert:<br><em>“Ja maar dat plein zat dáár…”</em><br><em>“Die gebouwen lagen precies zo…”</em><br><em>“Als je dat verandert, klopt het niet meer!”</em><br>Terwijl niemand die kaart ooit heeft gezien behalve ik. Geen speler die het mist. Maar mijn hoofd weet het. En dat is genoeg voor een error-loop.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ik heb uiteindelijk iemand nodig die me helpt spiegelen. Iemand die gewoon naast me zit en zegt:<br><em>&#8220;Nanda&#8230; voor wie moet het eigenlijk kloppen? Voor wie moet het perfect zijn?&#8221;</em><br>En die vraag, hoe simpel ook, prikt precies waar het pijn doet.<br>Want het antwoord is: <em>voor mij</em>.<br>Omdat als het niet klopt, ik vastloop. Omdat mijn hoofd geen ruimte overlaat voor <em>goed genoeg</em>.<br>Alles moet precies passen, óf het hele bouwwerk stort in.</p>



<p class="wp-block-paragraph">En dat is frustrerend. Want ik <em>weet</em> dat ik daarin doorsla.<br>Maar probeer dat maar eens te voelen.<br>Probeer maar eens te <em>voelen</em> dat het oké is als het niet klopt.<br>Spoiler: dat lukt dus niet altijd.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Maar goed, met veel moeite lukt het me toch om de map terug te brengen naar een formaat dat wél past op het flipovervel. Niet perfect. Maar bruikbaar. En dat is al een overwinning.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ik maak er een nieuwe schets van. Eerst digitaal, gewoon simpele vormen, zodat ik het makkelijker over kan zetten. Alles op grid. Voor het overzicht. Voor de rust.<br>En dan: potlood pakken. Flipover open. Gaan met die banaan.</p>



<p class="wp-block-paragraph">En dan…<br>Blijf ik met mijn arm in een restje saus hangen.<br>Vlek. Midden op mijn schets.</p>



<p class="wp-block-paragraph">En ik voel direct die kortsluiting.<br><em>“Weggooien.”</em><br><em>“Opnieuw.”</em><br><em>“Het is verpest.”</em><br>Mijn hoofd gaat in overdrive.<br>Alles in mij wil stoppen. Want het is niet meer netjes. Niet meer mooi. Niet meer ‘goed’.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><em>“Je kunt dit toch gewoon even opnieuw tekenen?”</em><br><em>“Is maar papier.”</em><br><em>“Als je nu doorgaat, blijf je je ergeren.”</em></p>



<p class="wp-block-paragraph">En toch… weet ik ook: als ik dit nu laat winnen, dan blijf ik bezig. Dan is het <em>nooit</em> goed genoeg.<br>Dus ik probeer verder te gaan.<br>Niet omdat het voelt alsof het oké is.<br>Maar omdat ik wéét dat het oké is.<br>Daar zit een verschil. En dat verschil is zwaar.</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ik blijf naar de vlek kijken.<br>Ik voel hoe het schuurt.<br>Maar ik teken door.<br>Want uiteindelijk is het doel niet een perfecte map. Het doel is een avond vol fantasie, humor en avontuur, met mensen die het snappen.<br>En als ik eerlijk ben?</p>



<p class="wp-block-paragraph">Ik denk nog steeds aan een nieuwe kaart.</p>



<p class="wp-block-paragraph"></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://neurodiversdenken.nl/kaarten-en-chaos/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">1115</post-id>	</item>
	</channel>
</rss>
