<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Reacties op: Altijd aan staan, leven in overlevingsmodus	</title>
	<atom:link href="https://neurodiversdenken.nl/altijd-aan-staan-leven-in-overlevingsmodus/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://neurodiversdenken.nl/altijd-aan-staan-leven-in-overlevingsmodus/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Fri, 15 May 2026 09:04:38 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		Door: Margo Luberti		</title>
		<link>https://neurodiversdenken.nl/altijd-aan-staan-leven-in-overlevingsmodus/#comment-3292</link>

		<dc:creator><![CDATA[Margo Luberti]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 15 May 2026 09:04:38 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://neurodiversdenken.nl/?p=4264#comment-3292</guid>

					<description><![CDATA[Soms (bij 1 op de 6-8) begint de overlevingsmodus al in de baarmoeder als je tweelingbroertje(s) of zusje(s) overlijden. Dit kan al heel vroeg in de zwangerschap zijn. Zelfs nog voordat de eicel is ingenesteld in de baarmoederwand. Alleen al de belofte dat je niet alleen het leven aan zou gaan en dan opeens wel kan al een trauma met overlevingsmodus als gevolg triggeren. Maar ook het wel voelen dat er iemand met jou meegroeit en dan opeens overleden is en jij kunt er niet van weg. Jij moet de zwangerschap nog uitzitten en alleen met het overleden broertje of zusje naast je. 
Ik heb poliepjes (restjes van mijn overleden broertje en zusjes via het vruchtwater in mijn oogbollen en in een holte bij mijn epifyse. En een uitstulping op mijn bekkenrand. Ze zijn daardoor altijd bij mij. Maar dit meedragen van hun resten en energieën maakt dat ik snel moe ben. Ik kan daardoor mijzelf ook moeilijk voelen. In therapie heb ik heb gevraagd om hun invloed op mij te minderen. Ik wil mijzelf graag beter kunnen voelen in meerdere opzichten. Ik heb nu wel het gevoel dat hun invloed veranderd is.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Soms (bij 1 op de 6-8) begint de overlevingsmodus al in de baarmoeder als je tweelingbroertje(s) of zusje(s) overlijden. Dit kan al heel vroeg in de zwangerschap zijn. Zelfs nog voordat de eicel is ingenesteld in de baarmoederwand. Alleen al de belofte dat je niet alleen het leven aan zou gaan en dan opeens wel kan al een trauma met overlevingsmodus als gevolg triggeren. Maar ook het wel voelen dat er iemand met jou meegroeit en dan opeens overleden is en jij kunt er niet van weg. Jij moet de zwangerschap nog uitzitten en alleen met het overleden broertje of zusje naast je.<br />
Ik heb poliepjes (restjes van mijn overleden broertje en zusjes via het vruchtwater in mijn oogbollen en in een holte bij mijn epifyse. En een uitstulping op mijn bekkenrand. Ze zijn daardoor altijd bij mij. Maar dit meedragen van hun resten en energieën maakt dat ik snel moe ben. Ik kan daardoor mijzelf ook moeilijk voelen. In therapie heb ik heb gevraagd om hun invloed op mij te minderen. Ik wil mijzelf graag beter kunnen voelen in meerdere opzichten. Ik heb nu wel het gevoel dat hun invloed veranderd is.</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
	</channel>
</rss>
